Obecnie stosowane metody obliczeniowe przekładni ślimakowej można podzielić na cztery kategorie:

1. Zaprojektowany zgodnie z przekładnią śrubową

Normalny moduł sprężystości kół zębatych i ślimaków to standardowy moduł sprężystości, który jest stosunkowo dojrzałą i częściej stosowaną metodą. Jednakże ślimak jest obrabiany zgodnie z normalnym modułem sprężystości:

Po pierwsze, brany jest pod uwagę moduł normalny, natomiast moduł osiowy ślimaka jest ignorowany. Przekładnia straciła charakterystyczną cechę standardowego modułu osiowego i zamiast ślimaka stała się przekładnią śrubową o kącie przesuwu 90°.

Po drugie, nie jest możliwe bezpośrednie wykonanie standardowego gwintu modułowego na tokarce. Wynika to z braku koła zębatego, które można by wybrać. Jeśli koło zębate jest nieprawidłowe, łatwo o problemy. Jednocześnie bardzo trudno jest znaleźć dwa koła zębate o kącie przecięcia 90°. Niektórzy twierdzą, że można by użyć tokarki CNC, ale to już inna sprawa. Liczby całkowite są jednak lepsze od dziesiętnych.

2. Przekładnia zębata śrubowa ortogonalna z ślimakiem zachowującym standardowy moduł sprężystości osiowej

Przekładnie śrubowe są wytwarzane poprzez wytwarzanie niestandardowych frezów ślimakowych na podstawie danych o module normalnym ślimaka. Jest to najprostsza i najpowszechniejsza metoda obliczeń. W latach 60. XX wieku nasza fabryka stosowała tę metodę w przypadku produktów wojskowych. Jednak para par ślimaków i niestandardowy frez ślimakowy charakteryzują się wysokimi kosztami produkcji.

3. Metoda projektowania z zachowaniem osiowego modułu standardowego ślimaka i doborem kąta kształtu zęba

Wadą tej metody projektowania jest niedostateczne zrozumienie teorii zazębienia. W subiektywnym mniemaniu błędnie uważa się, że kąt kształtu zębów wszystkich kół zębatych i ślimaków wynosi 20°. Niezależnie od kąta nacisku osiowego i kąta nacisku normalnego, wydaje się, że wszystkie 20° są takie same i można je zazębiać. To tak, jakby przyjąć kąt kształtu zębów ślimaka o normalnym profilu prostym za kąt nacisku normalnego. Jest to powszechne i bardzo mylące przekonanie. Uszkodzenie koła zębatego śrubowego pary przekładni ślimakowych w dłutownicy rowków wpustowych zakładu Changsha Machine Tool Plant, o którym mowa powyżej, jest typowym przykładem wad produktu spowodowanych metodami projektowania.

4. Metoda projektowania sekcji bazowej zasady równego prawa

Normalny przekrój podstawy jest równy normalnemu przekrojowi podstawy Mn płyty grzewczej × π × cos α N jest równy normalnemu stawowi podstawy Mn1 ślimaka × π × cos α n1

W latach 70. napisałem artykuł „Projektowanie, obróbka i pomiary pary kół zębatych ślimakowych o zębach spiralnych” i zaproponowałem niniejszy algorytm, który uzupełnia podsumowanie doświadczeń zdobytych podczas obróbki kół zębatych śrubowych przy użyciu niestandardowych frezarek ślimakowych i dłutownic wpustowych w produktach wojskowych.

(1) Główne wzory obliczeniowe metody projektowania opartej na zasadzie równych przekrojów podstawowych

Wzór obliczeniowy modułu zazębienia przekładni ślimakowej i śrubowej
（1）mn1=mx1cos γ 1 (Mn1 to normalny moduł ślimaka)

（2）cos α n1=mn × cos α n／mn1（ α N1 to normalny kąt ciśnienia ślimaka)

(3) sin β 2j = tan γ 1 (β 2J to kąt pochylenia linii śrubowej przy obróbce kół zębatych śrubowych)

(4) Mn=mx1 (Mn to normalny moduł przekładni ślimakowej, MX1 to osiowy moduł ślimaka)

(2) Charakterystyka wzoru

Ta metoda projektowania jest rygorystyczna w teorii i prosta w obliczeniach. Największą zaletą jest to, że poniższe pięć wskaźników spełnia wymagania normy. Teraz przedstawię ją znajomym z forum, aby mogli się nią z Wami podzielić.

a. Zasada zgodna z normą Zaprojektowano ją zgodnie z zasadą równego przekroju podstawy metody przekładni zębatej spiralnej ewolwentowej;

b. Ślimak zachowuje standardowy moduł osiowy i może być obrabiany na tokarce;

c. Frez do obróbki kół zębatych śrubowych jest frezem o module standardowym, który spełnia wymagania standaryzacyjne narzędzia;

d. Podczas obróbki kąt śrubowy koła zębatego śrubowego osiąga standard (nie jest już równy kątowi wznoszenia ślimaka), który uzyskuje się zgodnie z zasadą geometrii ewolwentowej;

e. Kąt zarysu zęba narzędzia tokarskiego do obróbki ślimaka spełnia normę. Kąt zarysu zęba narzędzia tokarskiego jest kątem nachylenia ślimaka cylindrycznego γ b, γ B jest równy normalnemu kątowi nacisku (20°) użytego frezu.